Jestem z ciebie dumny

Kiedy rozpoczynałam pracę jako młoda lekarka, wydawało mi się, że muszę być silna przez cały czas. Studia nauczyły mnie odpowiedzialności, wytrwałości i walki o każdy kolejny krok, ale nikt nie przygotował mnie na ciężar emocji, który niesie codzienna praca z pacjentami. Każdy dyżur przynosił nowe wyzwania, trudne decyzje i poczucie, że od mojej wiedzy i opanowania zależy czyjeś zdrowie, a czasem nawet życie. Przez długi czas myślałam, że dobrostan oznacza brak problemów.

Dziś wiem, że jest czymś zupełnie innym. To poczucie, że nawet w najtrudniejszych chwilach nie jest się samemu. Największą zmianę w moim życiu przyniosła nie spektakularna chwila ani zawodowy sukces. Przyniósł ją człowiek – mój mąż.

Były dni, kiedy wracałam do domu wyczerpana fizycznie i psychicznie. Analizowałam każdą decyzję podjętą w pracy, zastanawiałam się, czy mogłam zrobić coś lepiej. Czasami wystarczyło jedno trudne zdarzenie, aby zwątpić w siebie i swoje kompetencje. W takich momentach to właśnie on przypominał mi, dlaczego wybrałam ten zawód.

Nigdy nie bagatelizował moich emocji. Potrafił po prostu usiąść obok, wysłuchać mnie bez oceniania i pozwolić mi wyrzucić z siebie cały ciężar dnia. Jego wsparcie nie polegało na wielkich gestach. Było obecne w codzienności – w kubku ciepłej herbaty czekającej po nocnym dyżurze, w przejęciu domowych obowiązków, kiedy>