Algorytm rozpoznawania i leczenia POChP: GOLD 2026

GOLD 2026 – POChP: rozpoznanie i leczenie

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest heterogenną, przewlekłą chorobą układu oddechowego, charakteryzującą się
utrwalonymi objawami ze strony dróg oddechowych (głównie dusznością, kaszlem i odkrztuszaniem plwociny) oraz trwałym, postępującym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe, wynikającym z nieprawidłowości w obrębie małych oskrzeli i/lub miąższu płucnego. Zgodnie z raportem Global Initiative for Chronic Obstractive Lung Disease (GOLD) 2026 POChP rozwija się na skutek złożonej interakcji między czynnikami środowiskowymi (przede wszystkim dymem tytoniowym, ekspozycją na biomasę, zanieczyszczeniami powietrza, narażeniem zawodowym) a podatnością osobniczą, obejmującą m.in. czynniki genetyczne, zaburzenia rozwoju płuc i infekcje przebyte w okresie wczesnodziecięcym.

Rozpoznanie POChP wymaga potwierdzenia utrwalonej obturacji w badaniu spirometrycznym po podaniu leku rozkurczowego:
FEV₁/FVC (forced expiratory volume in 1 second/forced vital capacity) <0,7 wg GOLD i dolnej granicy normy wg Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc.

Postępowanie terapeutyczne obejmuje eliminację czynników ryzyka, interwencje niefarmakologiczne (rehabilitacja pulmonologiczna, szczepienia, edukacja) oraz stopniowaną farmakoterapię opartą głównie na długo działających lekach rozszerzających oskrzela: antymuskarynowych (LAMA, long-acting muscarinic antagonists) oraz β-mimetyków (LABA, long-acting β-agonist), z selektywnym zastosowaniem glikokortykosteroidów wziewnych (ICS, inhaled corticosteroids) w populacjach o zwiększonym ryzyku zaostrzeń.

Kiedy podejrzewać POChp i kogo kierować na spirometrię

Spirometrię po leku rozszerzającym oskrzela należy wykonać u pacjentów z:

• dusznością wysiłkową, przewlekłym kaszlem i/lub odkrztuszaniem,
• nawracającymi infekcjami>