Choroba wrzodowa

Choroba wrzodowa – podstawowe informacje [K27]

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy to częste schorzenie przewodu pokarmowego polegające na wytworzeniu się ubytku w błonie śluzowej (poza blaszką mięśniową), który może penetrować w głąb ściany. Wrzody trawienne powstają najczęściej w opuszce dwunastnicy i żołądku, rzadziej w dolnej części przełyku lub pętli dwunastnicy. Pojawienie się wrzodów na żołądku lub dwunastnicy jest związane z takimi czynnikami ryzyka, jak:

• zakażenie H. pylori (> 50% przypadków);
• narkotyki, palenie tytoniu;
• przewlekły stres;
• zespół Zollingera-Ellisona (rzadko) – przypadki nawrotowe, ciężkie i nietypowe;
• ostre stany zapalne, leczenie w ramach oddziału intensywnej terapii;
• używane leki: głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne, zwłaszcza w połączeniu z glikokortykosteroidami (ryzyko wzrasta już po 5–7 dniach terapii), związki potasu, leki immunosupresyjne, bisfosfoniany, chemioterapia;
• przebyta choroba wrzodowa w wywiadzie.

Do powstawania wrzodu żołądka dochodzi na tle przewlekłego stanu zapalnego, który powoduje, że błona śluzowa przewodu pokarmowego jest bardziej podatna na uszkodzenia. W patomechanizmie dochodzi również do hipergastrynemii, przyczyniającej się do zwiększenia wydzielania kwasu solnego oraz sprzyjającej powstawaniu uszkodzeń.

Chorobę wrzodową należy różnicować z innymi schorzeniami przewodu pokarmowego, takimi jak: zapalenie przełyku, kamica nerkowa, zapalenie trzustki, nieżyt żołądkowo-jelitowy, choroby dróg żółciowych, ostre zapalenie wątroby, kamica pęcherzyka żółciowego, nowotwory żołądka, trzustki czy wątroby.