Cytykolina w leczeniu zaburzeń poznawczych

Cytykolina w leczeniu zaburzeń poznawczych

Pamięć to jedna z podstawowych funkcji poznawczych, której główną cechą jest zdolność przechowywania informacji nabytych w trakcie uczenia oraz ich późniejszego wykorzystania w procesach myślowych¹. To złożony konstrukt poznawczy, który w przebiegu naturalnego procesu starzenia („brain aging”) ulega stopniowej deterioracji, głównie w zakresie pamięci epizodycznej oraz tempa przetwarzania informacji. Zaburzenia pamięci są też jednym z podstawowych deficytów w przebiegu wielu schorzeń neurologicznych, zwłaszcza neurozwyrodnieniowych oraz naczyniopochodnych. Kontinuum zaburzeń obejmuje zespół subiektywnych zaburzeń pamięci (Subjective Cognitive Impairment; SCI), łagodne zaburzenia poznawcze (Mild Cognitive Impairment) oraz zespoły otępienne².Szczególną uwagę zwraca się dzisiaj na chorych w jak najwcześniejszych stadiach tych procesów, jako że zmiany patofizjologiczne zachodzące w mózgu często wyprzedzają manifestację kliniczną nawet o kilkanaście lat (choroba Alzheimera), czyniąc te grupy pacjentów głównym celem interwencji w badaniach klinicznych, a nawet skutkując przyjęciem definicji zespołów zaburzeń poznawczych opartej na obecności biomarkerów wykrywanych w płynie mózgowo-rdzeniowym, surowicy krwi lub/i w badaniach PET (kryteria National Institute of Aging- Alzheimer’s Association; NIA-AA)³.

Częstość występowania przedklinicznej fazy choroby (kognitywnie zdrowi i SCI) z uwzględnieniem  kryteriów NIA-AA wśród osób >50 r.ż.oszacowano globalnie na 17% (315 mln.), zaś fazy prodromalnej (MCI) na 55% (126 mln.). W Europie to ponad 25% populacji >50 rż, a ostrożne szacunki>