Empagliflozyna po ponad 10 latach: co dziś o niej wiemy?
Skrót informacji
- Cel badania: sprawdzenie aktualnej skuteczności i nowych zastosowań empagliflozyny po ponad dekadzie - w niewydolności serca (także po świeżym zawale), przewlekłej chorobie nerek, okołoproceduralnie przy PCI oraz mechanizmy jej działania.
- Metodologia badania: przegląd najnowszych prac: bardzo duża kohorta >22 tys. pacjentów z HF, randomizowane badanie po zawale (EMPACT‑MI), szybka subanaliza echokardiograficzna (EMPAG‑HF), wtórne analizy EMPA‑KIDNEY, krótkie podanie przy PCI, analiza mechanistyczna (EMPEROR).
- Wyniki badania: mniej hospitalizacji z powodu HF (-10% vs dapagliflozyna); po zawale -23% ryzyka pierwszej hospitalizacji; „odciążenie” serca w 5 dni; spowolnienie spadku eGFR o ~50% niezależnie od przyczyny; lepsze wskaźniki nerkowe przy PCI; wzrost Hb o 0,6–0,9 g/dl dzięki aktywacji osi erytropoezy; korzyści także przy niedoborze żelaza.
- Obecne terapie i rekomendacje: Empagliflozyna powinna być szeroko rozważana u chorych z niewydolnością serca i przewlekłą chorobą nerek; po świeżym zawale warto włączać ją wcześnie, by ograniczyć ryzyko hospitalizacji. Okołoproceduralne użycie przy PCI jest obiecujące, ale wymaga dalszego potwierdzenia. Zalecane jest monitorowanie nawodnienia, ciśnienia tętniczego, eGFR i parametrów żelaza; korzyści utrzymują się nawet przy niedoborze żelaza. Dalsze badania doprecyzują dobór pacjentów i optymalne schematy.
Historia i skuteczność empagliflozyny
W ciągu ostatnich miesięcy opublikowano szereg badań, które dowodzą, że historia empagliflozyny wciąż się pisze. Od momentu rejestracji tego leku minęło już ponad 10 lat, a coraz to nowsze badania nie tylko potwierdzają jej skuteczność w dotychczasowych wskazaniach, ale także poszerzają zakres potencjalnych korzyści klinicznych i możliwości terapeutycznych.
"Historia empagliflozyny wciąż się pisze."
Nowe badania kliniczne i ich wyniki
Na łamach JAMA w lipcu 2024 roku opublikowano wieloośrodkowe badanie kohortowe obejmujące ponad 22 tysiące pacjentów z nowo rozpoznaną niewydolnością serca, u których rozpoczęto leczenie dapagliflozyną lub empagliflozyną. Wykazano, że empagliflozyna wiązała się z 10% niższym ryzykiem hospitalizacji w porównaniu do dapagliflozyny (HR 0,90; 95% CI 0,86–0,94), co sugeruje potencjalnie korzystniejszy efekt kliniczny tego leku w populacji pacjentów z HF.
"Empagliflozyna wiązała się z 10% niższym ryzykiem hospitalizacji w porównaniu do dapagliflozyny."
Warto zwrócić uwagę na badanie EMPACT-MI, opublikowane w Circulation w maju 2024 roku, dotyczyło ono pacjentów po świeżym zawale serca z wysokim ryzykiem rozwoju przewlekłej niewydolności serca. Wykazano w nim, że zastosowanie empagliflozyny u takich pacjentów wpływa na istotną redukcję ryzyka pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca o 23% (HR 0,77; 95% CI 0,60–0,98). Dodatkowo, konieczność wdrażania>
Wpływ empagliflozyny na przewlekłą chorobę nerek
Mechanizmy działania empagliflozyny
