Terapia skojarzona w pierwszej linii walki z dyslipidemią?
Skrót informacji
- Wprowadzenie do terapii skojarzonej: artykuł Revankar i współpracowników inspiruje do rozważenia terapii skojarzonej jako alternatywy dla klasycznego podejścia terapeutycznego.
- Znaczenie obniżenia stężenia LDL: obniżenie LDL o 1 mmo/l pozwala, w perspektywie 5 lat, zredukować względne ryzyko wystąpienia incydentu sercowo-naczyniowego o 22% oraz zgonu w ogóle o 10%.
- Nowe leki i ich rola w terapii: nowe leki, takie jak ezetymib, inhibitory PCSK-9 i inklisiran, odgrywają coraz większą rolę w terapii dyslipidemii. Ich wprowadzenie do terapii skojarzonej może znacząco poprawić wyniki leczenia. Terapia skojarzona może być bardziej skuteczna niż monoterapia, co potwierdzają liczne badania kliniczne.
- Przypadek kliniczny i decyzje terapeutyczne: przypadek 40-letniego mężczyzny z wysokim stężeniem LDL i obciążonym wywiadem rodzinnym pokazuje, jak ważne jest indywidualne podejście do terapii. Indywidualne podejście do terapii, uwzględniające obawy i preferencje pacjenta, może znacząco poprawić adherencję terapeutyczną i skuteczność leczenia.
Wprowadzenie do terapii skojarzonej
Na kanwie bardzo ciekawego artykułu Revankar i współpracowników, chcielibyśmy dotknąć tematu terapii skojarzonej oraz alternatywy dla klasycznego podejścia terapeutycznego, nowych leków iniekcyjnych – inhibitorów PCK-9 oraz inklisiranu.
We wstępie do artykułu opublikowanego na łamach American Journal of Preventive Cardiology, Revankar i wsp. Przypominają, jak potężnym problemem pozostają choroby układu sercowo-naczyniowego. To wciąż wiodąca przyczyna przedwczesnych zgonów na całym świecie, a pisząc to, odczuwamy swego rodzaju znużenie. Ostatnie 2, 3 dekady to szereg przełomowych zmian w farmakoterapii sercowo-naczyniowej. To również dynamiczny, spektakularny wręcz rozwój inwazyjnych procedur kardiologicznych. Tymczasem wciąż umieramy na serce. Miażdżyca wciąż pustoszy nasze naczynia, a jednym z kluczowych czynników ryzyka pozostaje podwyższane stężenie LDL.
Znaczenie obniżenia stężenia LDL
Przypomnijmy, iż według olbrzymich metaanaliz obniżenie stężenia LDL o 1 mmo/l pozwala, w perspektywie 5 lat, zredukować względne ryzyko wystąpienia incydentu sercowo-naczyniowego o 22% oraz zgonu w ogóle o 10%. Mało? Dużo? Pamiętajmy, że ten efekt uzyskano w „szklarniowych” warunkach badań klinicznych. Piętą achillesową jest po pierwsze realne uzyskanie redukcji stężenia LDL, po drugie – utrzymanie efektu, a więc adherencja terapeutyczna.
Nowe leki i ich rola w terapii
Kolejne lata dostarczały nam nowych danych na zasadność i bezpieczeństwo agresywnej terapii hipolipemizującej. Redukcja stężenia LDL do wartości poniżej 50% wyjściowego stężenia to, według>
