Sen w zaburzeniach neurorozwojowych

W analizie dostępnych danych przedstawiono stosowanie interwencji behawioralnych, którymi wpływano na normalizację rytmu dobowego u dzieci i młodzieży z zaburzeniami takimi jak epilepsja, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, mózgowe porażenie dziecięce, rzadkie zaburzenia neurorozwojowe o podłożu genetycznym. Wśród omawianych metod behawioralnych służących poprawie rytmu dobowego wyróżnić można zachowania mające na celu naukę samoregulacji dziecka (niereagowanie na płacz), zmniejszaniu czasu obecności dorosłego podczas zasypiania, wycofywanie nagród, np. telewizji. Metodami o większym zaangażowaniu dorosłego było na przykład ograniczanie czasu do 90% normalnego czasu snu ze stopniowym wydłużaniem po osiąganiu pozytywnych efektów, a także metody wprowadzania higieny snu - schematu rutynowych czynności przed snem.

Jedną z metod promujących sen jest wprowadzenie schematu czynności wieczornych, np. sprzątanie zabawek, kąpiel, zakładanie piżamy, mycie zębów, pójście do łóżka, czytanie książki na dobranoc, spanie.

Psychoedukacja, jak wymienione wprowadzanie higieny snu, dotyczy zarówno dorosłych, nastolatków jak i dzieci, i obejmuje także ograniczanie przyjmowania substancji pobudzających, np. kawa, ograniczenie substancji psychoaktywnych, a także ograniczenie wykonywania czynności innych niż spanie w łóżku (np. zabawa), żeby stworzyć pozytywne skojarzenie pomiędzy przebywaniem w łóżku a spaniem.

Innymi metodami normalizacji rytmu dobowego jest terapia jasnym światłem, tj zapalenie jasnego światła od razu po obudzeniu czy stosowana u dorosłych terapia kognitywno-behawioralna,>