Witamina B12 a funkcje poznawcze

Starzenie się populacji zwiększa znaczenie modyfikowalnych czynników ryzyka otępienia. Komisja czasopisma „The Lancet” ds. demencji (2024) wskazuje, że 45% przypadków wiąże się z 14 modyfikowalnymi czynnikami ryzyka, w tym dietą. Szczególną rolę może odgrywać witamina B12, kluczowa dla układu nerwowego. Dotychczasowe badania były sprzeczne – brakowało długiej obserwacji i powtarzanych pomiarów.

Aby dostarczyć bardziej wiarygodnych dowodów, przeanalizowano dane z Framingham Heart Study (średnio 14 lat obserwacji). W badaniu wzięło udział 1994 osób w średnim i starszym wieku, bez otępienia na początku badania.

Poziom witaminy B12 oceniano za pomocą wskaźnika 3cB12, który łączy trzy biomarkery: kobalaminę, kwas metylomalonowy (MMA) i homocysteinę (Hcy), a dodatkowo uwzględnia poziom kwasu foliowego. Pomiary wykonywano w trzech punktach czasowych (1998–2001, 2005–2008, 2011–2014). Następnie obliczono średni skumulowany poziom 3cB12 dla każdego uczestnika.

Funkcje poznawcze oceniano w trzech domenach – pamięć, funkcje wykonawcze i język – za pomocą baterii testów neuropsychologicznych przeprowadzanych co 2–3 lata. Wyniki analizowano przy użyciu modeli z efektami mieszanymi, które pozwalają uwzględnić zmiany w czasie i różnice indywidualne. Modele skorygowano o czynniki demograficzne (wiek, płeć, wykształcenie), styl życia (palenie, alkohol, aktywność fizyczna), choroby współistniejące (nadciśnienie, cukrzyca, choroba serca, udar) oraz obecność allelu APOE ε4.

Kluczowe wyniki:

• Wyższy>