Nowe spojrzenie na kontrolę krótkowzroczności

Czy nowe metody obrazowania i analizy refrakcji obwodowej pozwolą na skuteczniejsze prognozowanie progresji krótkowzroczności.

Krótkowzroczność staje się globalnym problemem zdrowotnym – prognozy wskazują, że do 2050 roku dotknie połowy populacji świata, z czego u 10% osób będzie to wada dużego stopnia. Dotychczasowe strategie obejmują zmiany stylu życia, leczenie farmakologiczne (atropina) oraz interwencje optyczne. Te ostatnie bazują na koncepcji, że nadwzroczność obwodowa sprzyja rozwojowi krótkowzroczności, natomiast jej kompensacja może hamować ten proces.

Badanie przeprowadzone w ramach Generation R Study  prowadzone w Holandii miało na celu ocenę, czy względna refrakcja obwodowa (RPR), obliczona na podstawie danych z rezonansu magnetycznego (MRI) i śledzenia promieni, może przewidywać postęp krótkowzroczności u dzieci. Analizą objęto 1635 uczestników w wieku 9 lat, u których wykonano badanie MRI oraz pomiary biometryczne oka i autorefrakcję cykloplegiczną (w wieku 9 i 14 lat). Na podstawie segmentacji MRI określono krzywiznę siatkówki, a następnie stworzono spersonalizowane modele oka, wykorzystując parametry anatomiczne i dane refrakcyjne. Dzięki temu możliwe było obliczenie profili refrakcji obwodowej w poziomie i pionie przy ekscentryczności 50°, znacznie większej niż w tradycyjnych metodach.

Wyniki badania wykazały, że dzieci z krótkowzrocznością miały bardziej nadwzroczną RPR niż dzieci z emmetropią, zarówno w płaszczyźnie poziomej (–1,8 ± 1,8 D vs. 0,2 ± 2,1 D), jak i>