Oś jelito-mózg – rozwój wiedzy i potencjał terapeutyczny

Autorzy Jiang C et al. w przeglądzie literatury wyróżnili szereg interakcji osi jelito-mózg. Badania te mają swoje ograniczenia. Prowadzone są metodą badań obserwacyjnych lub pośrednich – wnioskuje się wpływ danego szczepu lub szczepów bakterii obserwując zmiany lub ich brak na poziomie organu, układów lub całego organizmu po uprzednim podaniu go uczestnikom badania. Ograniczone są również z uwagi na prowadzenie ich na stosunkowo niewielkich grupach badanych lub na modelach zwierzęcych, najczęściej na gryzoniach. Badania z udziałem zwierząt dostarczają danych o zmianach behawioralnych modulowanych drogą nerwową lub metaboliczną. Badania z udziałem ludzi prowadzone są najczęściej w obszarze badania wpływu składu mikrobiomu na zdrowie psychiczne. Wyróżnia się takie czynniki wpływające na skład mikrobiomu jak dieta, czynniki środowiskowe, genetyczne, ekspozycja na antybiotyki, higiena i zależność od sposobu urodzenia. Skład mikrobiomu przekłada się na skład metabolitów bakteryjnych w jelicie jak prekursory neurotransmiterów, krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe.

Zaburzenia dotyczące osi jelito-mózg obejmują objawy w obrębie układu pokarmowego, związane między innymi z zaburzeniami motoryki, nadwrażliwości trzewnej czy zmianami dotyczącymi mikrobiomu, a także zmianami w centralnym układzie nerwowym (CUN) lub jego funkcjonowaniu. Komunikacja jelito-mózg odbywa się za pośrednictwem nerwu błędnego, jelitowego układu nerwowego, osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, kaskady sygnalizacji immunologicznej, a także wspomnianych wcześniej metabolitów bakteryjnych. Zachwianie prawidłowej>