Rytm serca generowany ze stymulatora

Rytm serca może pochodzić również z urządzeń wszczepialnych i w zależności od rodzaju urządzenia, położenia elektrod i ustawionego programu możemy obserwować w EKG: brak stymulacji, ewolucje własne i wystymulowane lub tylko wystymulowane. Pamiętajmy, aby szukać najpierw cech rytmu własnego, stymulacja jest najczęściej tylko „protezą” dla własnej aktywności elektrycznej serca.

Generalnie przed opisem EKG powinniśmy wiedzieć:

• czy pacjent ma wszczepiony stymulator (jest to ważne również w momencie wykonywania spoczynkowego EKG czy innych metod elektrokardiograficznych);
• jak działa program urządzenia – tryb (tryby) stymulacji, częstości stymulacji (minimalna, maksymalna, histereza). W przypadku urządzeń dwujamowych czas opóźnienia przedsionkowo-komorowego;
• jaka jest lokalizacja stymulacji komorowej (prawa komora, resynchronizacja, pęczek Hisa, lewa odnoga p Hisa).

Zagadnienia dotyczące stymulacji serca będą dokładnie omówione w oddzielnym bloku szkolenia.

W opisie rytmu u pacjenta z wszczepionym rozrusznikiem możemy spotkać następujące sytuacje:

• w EKG widoczny jest tylko rytm „własny”, nie obserwujemy pracy rozrusznika, co wynika z ustawień urządzenia;
• widzimy tylko rytm serca (załamki P) generowany przez rozrusznik (tryby AAI, DDI, DDD). Zespoły QRS są „własne” lub wynikają ze stymulacji komory (tryby DDI, DDD);
• możemy obserwować „mieszankę” powyższych zachowań.

Stymulacja komory

• w przypadku obecności rytmu zatokowego, pozazatokowego możemy obserwować albo „własne” QRS albo wystymulowane (stymulacja komory sterowana przedsionkiem – tryby VDD, DDD;
• w przypadku migotania/trzepotania przedsionków możemy obserwować stałą lub okresową stymulację komory;
• w przypadku migotania/trzepotania>