Infekcje górnych dróg oddechowych

Infekcje górnych dróg oddechowych – podstawowe informacje [J06]

Infekcje górnych dróg oddechowych to zróżnicowana grupa zakażeń głównie sezonowych, w większości o łagodnym przebiegu, która jest jednym z częstszych powodów zgłoszenia się do lekarza POZ. W większości przypadków są to infekcje wirusowe – powodowane przez rynowirusy (30–50%, grupy genetyczne A, B i C), koronawirusy (10–15%), wirusy grypy i grypy rzekomej, wirusy RS (ang. respiratory syncytial virus, RSV), adenowirusy i enterowirusy (np. Coxsackie), ludzki metapneumowirus (ang. human metapneumovirus, HMPV) i bokawirus (ang. human bocavirus, HBoV), wirus Epsteina-Barr (ang. Epstein-Barr virus, EBV; mononukleoza). Znacznie rzadziej obserwujemy zakażenia o etiologii pierwotnie bakteryjnej (np. angina paciorkowcowa – u dzieci Streptococcus pyogenes [paciorkowiec β-hemolizujący grupy A], u dorosłych często też Fusobacterium necrophorum). W niektórych przypadkach dochodzi również do wtórnych zakażeń bakteryjnych mieszaną florą.

Najwięcej zachorowań odnotowuje się późną jesienią, zimą i wczesną wiosną. W przypadku infekcji wirusowych okres rozwoju choroby wynosi 1–2 dni. Największa zakaźność występuje w ciągu pierwszych 3 dni choroby. W przypadku zakażeń bakteryjnych okres wylęgania to od 12 h do 4 dni, a okres zakaźności – 24 h od rozpoczęcia skutecznej antybiotykoterapii lub około 7 dni po ustąpieniu objawów.

Najistotniejsze z punktu widzenia dalszego leczenia jest ustalenie, czy>