Katarzyna Michalska-Małecka
prof. dr hab. n. med.
Katarzyna Michalska-Małecka
Agnieszka Waśkowska
lek. FEBO
Agnieszka Waśkowska
Data publikacji 05.09.2024
Czas czytania ok. 7 min

Skrót informacji

Jaskra występująca u małoletnich pacjentów jest grupą heterogennych chorób o charakterze przewlekłym doprowadzających do trwałej utraty wzroku przy braku podjęcia prawidłowego leczenia. Jaskra wieku dziecięcego jest odpowiedzialna za 5% przypadków ślepoty w populacji dziecięcej [1] i cierpi na nią przynajmniej 300.000 dzieci na świecie [2]. Jej prawidłowe zdiagnozowanie i leczenie jest kluczowe w zapobieganiu utraty wzroku. Wymaga to efektywnej współpracy okulisty i rodzica.

Podobnie do jaskry dorosłych, w patogenezie jaskry wieku dziecięcego podstawowy udział ma podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, doprowadzające do uszkodzenia nie tylko nerwu wzrokowego, ale i, w odróżnieniu od jaskry dorosłych, całego oka.

Klasyfikacja

Systemowy podział jaskry wieku dziecięcego, nazywaną w ostatnim czasie jaskrą pediatryczną, nie został jednoznacznie określony i nadal występuje sporo nieścisłości w klasyfikacji jaskry dziecięcej. W 2011 roku powstała międzynarodowa grupa badawcza The Childhood Glaucoma Research Network (CGRN), która jednoczy światowych ekspertów w tej dziedzinie i w swoich działaniach m. in. aktualizuje na bieżąco klasyfikację dla jaskry pediatrycznej - najnowsza pochodzi z 2018 roku [3].


Ryc.1. Źródło: https://www.childhoodglaucoma.com

Klasyfikacja CGRN dzieli jaskrę dziecięcą na 7 podgrup [3]:

  1. podejrzenie jaskry
  2. jaskra po zabiegu zaćmy
  3. jaskra związana z wrodzonymi chorobami ogólnymi lub zespołem wad
  4. jaskra związana z anomaliami rozwojowymi oka
  5. jaskra wtórna
  6. pierwotna jaskra wrodzona
  7. jaskra młodzieńcza otwartego kąta

W obecnym artykule zajmiemy się dwoma ostatnimi podgrupami, które charakteryzują się pierwotnym, izolowanym występowaniem jaskry u dzieci, w tym występującą najczęściej, pierwotną jaskrą wrodzoną.

Pierwotna jaskra wieku dziecięcego może zostać podzielona ze względu na czas jej rozpoznania:

1. wrodzona:

  • niemowlęca, gdy objawy będą manifestować się przed ukończeniem 1.
  • miesiąca życia;
  • dziecięca, gdy objawy pojawią się do 2. roku życia;
  • późno zdiagnozowana, gdy rozpoznanie zostanie postawione po ukończeniu przez pacjenta 2. roku życia.

2. młodzieńcza:

  • rozpoznana pomiędzy 4 a 40 rokiem życia pacjenta

Epidemiologia

Jaskra pierwotna wieku dziecięcego w 65-80% przypadków występuje obustronnie [4], ale jej nasilenie może być asymetryczne.

W Europie i Ameryce Północnej proporcja chłopców do dziewczynek chorujących>

Patofizjologia

Objawy i diagnostyka

Leczenie

Myśl zakańczająca