Jarosław Woroń
dr hab. n. med.
Jarosław Woroń
Data publikacji 03.04.2026
Czas czytania ok. 7 min

Pacjentka w wieku 65 lat z cukrzycą typu 2, neuropatią cukrzycową oraz bólem prawego stawu kolanowego z obrzękiem, nasilonymi objawami hiperalgezji pierwotnej i bólem o natężeniu NRS 4. Dodatkowo występują objawy bólu neuropatycznego – świąd, palenie obustronne w zakresie stóp z cechami allodynii.

Z uwagi na zgłaszane dolegliwości bólowe otrzymała od lekarza POZ zalecenie stosowania ibuprofenu 3 × 400 mg dziennie, z powodu neuropatii cukrzycowej przyjmuje amitryptylinę w dawce dobowej 75 mg. Kontrola bólu neuropatycznego nieoptymalna, nadal występują upośledzające jakość życia objawy, takie jak palenie, świąd, mrowienie, cechy allodynii. Z uwagi na rozpoznaną cukrzycę pacjentka przyjmuje skojarzenie empagliflozyny 10 mg na dobę z metforminą 2000 mg na dobę.

Patomechanizm bólu w opisanym przypadku

W opisywanym przypadku mamy do czynienia ze złożonym patomechanizmem bólu. Z jednej strony pacjentka podaje charakterystyczne cechy bólu neuropatycznego w przebiegu neuropatii cukrzycowej. Neuropatia cukrzycowa dotyka do 90% wszystkich chorych na cukrzycę, a około 10% ma kliniczne objawy jeszcze przed postawieniem rozpoznania cukrzycy. Za najważniejsze czynniki rozwoju tego schorzenia w przebiegu cukrzycy uważa się czas trwania choroby oraz stopień wyrównania glikemii. Patogeneza uszkodzenia nerwów w cukrzycy jest niezwykle złożona. Uszkodzenie komórek nerwowych wynika z przewlekłej hiperglikemii oraz nieprawidłowej regulacji mikrokrążenia, powodującej zwężenie światła naczyń i zmniejszenie przepływu krwi, skutkujące niedotlenieniem>

Analiza stosowanej farmakoterapii

Uzasadnienie wyboru farmakoterapii

Modyfikacja farmakoterapii