Przypadek 4. Pacjentka w wieku 60 lat z zaostrzeniem choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych

Pacjentka, 60-letnia kobieta z wywiadem choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS) kolanowych trwającej wiele lat, zgłosiła się do poradni z powodu ostrego zaostrzenia dolegliwości. Pacjentka jest otyła (BMI 32 kg/m²), a otyłość stanowi główny czynnik ryzyka postępu ChZS. Dodatkowo pacjentka choruje na nadciśnienie tętnicze (choroba współistniejąca). Ból kolan miał dotychczas charakter przewlekły, mechaniczny i symetryczny.

Aktualne zaostrzenie dolegliwości, utrzymujące się od kilku dni, wystąpiło symetrycznie w obu stawach kolanowych po intensywnym, nadmiernym obciążeniu. Pacjentka zgłosiła nasilenie bólu, który zmienił swój charakter z mechanicznego na zapalny: utrzymuje się w spoczynku i w nocy, istotnie zaburza sen i codzienną aktywność. Natężenie bólu oceniono na 5 w skali numerycznej (ang. numerical rating scale, NRS) podczas pierwszej wizyty. Występowała również wyraźna sztywność poranna, trwająca około 30–60 minut.

W badaniu przedmiotowym stwierdzono symetryczny, mierny obrzęk i ucieplenie w okolicy obu stawów kolanowych. Palpacyjnie stwierdzono bolesność wzdłuż szpar stawowych i na rzepkach. Ruchomość czynna i bierna obu kolan była ograniczona z powodu bólu. Pacjentka była w dobrym stanie ogólnym, a brak towarzyszącej gorączki, nagłego obrzęku o dużej intensywności czy urazu wykluczały „czerwone flagi” (takie jak septyczne zapalenie stawu czy złamanie). W związku z typowym obrazem klinicznym zaostrzenia nie stwierdzono potrzeby wykonywania pilnych badań obrazowych.

W ostrym zaostrzeniu ChZS dochodzi do przejścia>