Rywaroksaban w małej dawce z kwasem acetylosalicylowym (R+ASA) – miejsce we współczesnej terapii chorób serca i naczyń

Choroby układu sercowo-naczyniowego, w tym miażdżyca tętnic obwodowych (peripheral vascular disease, PAD), choroba niedokrwienna serca (coronary arterydisease, CAD), choroba naczyń mózgowych, stanowią główną przyczynę śmiertelności w populacji światowej, odpowiadając łącznie za niemal 20 mln zgonów rocznie i wyprzedzają tym samym znacznie choroby nowotworowe, odpowiadające za około 11 mln zgonów ⁽¹⁾. Postęp w zakresie kontroli modyfikowalnych czynników ryzyka, jak nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej i węglowodanowej, który dokonał się w ostatnim czasie wraz z rozwojem nowych strategii terapeutycznych przyczynił się do znacznej redukcji częstości występowania zaawansowanych powikłań narządowych miażdżycy. Jednakże mimo dostępności terapii prewencyjnych opartych na standardach postępowania w praktyce klinicznej i uzyskiwaniu wartości docelowych dla parametrów podlegających korekcie farmakologicznej, pacjenci z chorobami naczyniowymi nadal narażeni są na wysokie ryzyko nawracających zdarzeń niedokrwiennych.

Rejestr REACH (2) (Reduction of Atherothrombosis for Continued Health), mający za zadanie ocenić długofalowe rokowanie u pacjentów z obecnością przynajmniej trzech czynników ryzyka sercowo-naczyniowego przy jednoczesnym rzetelnym stosowaniu terapii opartej na wytycznych (guideline-directed medical treatment, GDMT) wykazał roczną śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych (obejmującą zawał serca i udar niedokrwienny mózgu) na poziomie niemal 5%, zaś w przypadku złożonego punktu końcowego obejmującego oprócz zgonu sercowo-naczyniowego także niezakończone zgonem udary mózgu, zawały serca i hospitalizacje z powodu niestabilnej dławicy piersiowej, TIA lub>