Dlaczego bakterie lubią mikroplastik?

Mikroplastik (MP) to stałe cząstki tworzywa sztucznego o średnicy poniżej pięciu milimetrów, nierozpuszczalne w wodzie i nieulegające biodegradacji. Niezależnie od tego, czy jest to plastik pierwotny (drobiny, celowo dodawane do produktów), czy wtórny (powstaje w wyniku rozpadu większych kawałków plastiku na mniejsze), jest źródłem zanieczyszczeń gleby i mórz na całym świecie, stanowi również bardzo istotny problem zdrowotny.

Celem badania opublikowanego w ostatnim numerze czasopisma Applied and Environmental Microbiology było zbadanie wpływu stężenia, składu i rozmiaru drobin mikroplastiku na rozwój wielolekowej oporności bakterii Escherichia coli.

Hodowane w standardowych warunkach laboratoryjnych bakterie Escherichia coli były eksponowane na różne rodzaje mikroplastików (polietylen, polistyren i polipropylen), o różnych rozmiarach (od 3 do 500 µm) i różnych stężeniach (od 100 do 15 000 cząsteczek MP/µL). Kontrolne środowisko stanowiły mikrocząsteczki szkła. Oporność na antybiotyki była oceniana poprzez ekspozycję na ampicylinę, cyprofloksacynę, doksycyklinę i streptomycynę.

Na powierzchni mikroplastików zaobserwowano zwiększoną zdolność E. coli do tworzenia biofilmu, złożonych wielokomórkowych struktur bakterii otoczonych produkowaną przez nie warstwą chroniącą je przed degradacją ze strony czynników zewnętrznych, w tym na działanie antybiotyków. Biofilmy powstające na mikroplastiku okazały się znacznie silniejsze i grubsze niż te tworzone na szkle ze względu na ich hydrofobowość, większe zdolności adsorpcyjne i chemiczne właściwości powierzchni. Wykazywały też podwyższoną oporność na>