Memantyna – nowa nadzieja dla młodzieży z autyzmem?

Zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD) są coraz częściej diagnozowane -dotyczą ponad 2% dzieci w populacji ogólnej. Pomimo ich powszechności, nadal brakuje skutecznych farmakologicznych metod leczenia podstawowych objawów, zwłaszcza deficytów społecznych. Jednym z obiecujących kierunków badań jest rola glutaminianu – głównego neuroprzekaźnika pobudzającego – oraz jego wpływ na funkcje poznawcze i społeczne. W szczególności obszar mózgu zwany przednią korą zakrętu obręczy (pgACC), bogaty w neurotransmisję glutaminianową, wydaje się odgrywać kluczową rolę w funkcjonowaniu społecznym i autorefleksji, które są zaburzone u osób z ASD.

W 12-tygodniowym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym oceniano skuteczność memantyny – antagonisty receptora NMDA – w leczeniu zaburzeń społecznych u młodzieży z ASD bez niepełnosprawności intelektualnej. W badaniu wzięło udział 35 uczestników w wieku 8–17 lat, losowo przydzielonych do grupy memantyny lub placebo. Kryteria odpowiedzi obejmowały ≥25% poprawę w skali SRS-2 oraz wynik ≤2 w skali CGI-I. Dodatkowo badano poziomy glutaminianu w pgACC jako potencjalnego biomarkera odpowiedzi na leczenie.

Wyniki badania wykazały, że memantyna była dobrze tolerowana i znacząco skuteczniejsza niż placebo w poprawie funkcjonowania społecznego. 56,2% uczestników leczonych memantyną spełniło kryteria odpowiedzi, w porównaniu do 21,0% w grupie placebo (iloraz szans 4,8; p = 0,03). Co istotne, poziomy glutaminianu w pgACC były znacznie wyższe u młodzieży z ASD niż u>