Od onkologii do antykoncepcji: inhibitory PSA w nowej roli

Mimo szerokiej dostępności skutecznych metod antykoncepcji odsetek ciąż nieplanowanych nadal utrzymuje się na poziomie około 50%. Zdecydowana większość obecnych metod opiera się na przyjmowaniu hormonów, co może ograniczać ich zastosowanie u części pacjentek ze względu na przeciwwskazania lub indywidualne preferencje.

W związku z tym coraz wyraźniej widać potrzebę rozwijania nowoczesnych, niehormonalnych metod antykoncepcji, które stanowiłyby alternatywę dla osób, u których metody hormonalne są przeciwwskazane lub źle tolerowane. Jednym z najbardziej obiecujących kierunków badań staje się hamowanie aktywności PSA (prostate-specific antigen) - enzymu kluczowego dla procesu upłynniania nasienia.

PSA jest proteazą serynową produkowaną przez komórki prostaty, ale jego działanie ujawnia się dopiero po ejakulacji, gdy dochodzi do aktywacji enzymu. Wtedy PSA hydrolizuje białka żelowe (SEMG), doprowadzając do upłynnienia nasienia. Zaburzenia w tym procesie (mutacje genu KLK3, niski poziom PSA czy obecność przeciwciał anty‑PSA) prowadzą do zwiększonej lepkości nasienia, a w konsekwencji do niepłodności. Dane te dowodzą, że PSA jest absolutnie niezbędny dla płodności zarówno mężczyzn, jak i kobiet, ponieważ proces upłynniania zachodzi w pochwie kobiety. Warunkiem koniecznym, który musi zostać spełniony, jest odwracalność metody

W ciągu ostatnich kilku lat liczne badania w dziedzinie onkologii doprowadziły do opracowania szeregu inhibitorów PSA, pierwotnie tworzonych jako leki na raka prostaty. Autorzy publikacji analizują wiele istniejących klas inhibitorów>