BMI a menopauza. Ukryty związek, który ma znaczenie

Menopauza jest fizjologicznym, lecz klinicznie istotnym okresem, który u wielu kobiet może znacząco wpływać na jakość życia poprzez złożone objawy somatyczne, psychologiczne i urogenitalne.

Z uwagi na epidemię nadwagi i otyłości oraz ich potencjalny wpływ na procesy metaboliczne, termoregulacyjne i hormonalne, szczególnie istotna staje się analiza wpływu BMI jako czynnika modulującego nasilenie objawów menopauzalnych.

W styczniu 2026 r. w czasopiśmie Maturitas opublikowano wyniki badania przeprowadzonego w ramach piątej fali Danish Nurse Cohort (2024), w którym oceniano związek między BMI a nasileniem objawów menopauzy. Badanie objęło ponad 28 tys. respondentek, z których po zastosowaniu kryteriów włączenia i wyłączenia ostateczna analiza objęła 6078 kobiet po menopauzie (średni wiek 63,5 lat). Uczestniczki wypełniły elektroniczny kwestionariusz obejmujący 174 pozycje dotyczące stylu życia, zdrowia, statusu menopauzalnego i danych socjodemograficznych.

Nasilenie objawów oceniano z użyciem duńskiej wersji Menopause Rating Scale (MRS), w której wynik MRS < 9 oznacza objawy łagodne, MRS ≥ 9 - objawy umiarkowane do ciężkich. Przedmiotem analizy były objawy somatyczne i wegetatywne (uderzenia gorąca, zaburzenia snu, bóle stawowo‑mięśniowe), psychologiczne (nastrój depresyjny, lęk, drażliwość, wyczerpanie), urogenitalne (suchość pochwy, objawy dyzuryczne, zaburzenia seksualne).

BMI analizowano jako zmienną ciągłą (zmiana o 5 jednostek) zgodnie z kategoriami WHO (<18,5; 18,5–24,9; 25–29,9; ≥30 kg/m²). Modele wieloczynnikowe korygowano m.in. o wiek, aktywność>