Skrót informacji

Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest jedną z najczęstszych przewlekłych i nawracających chorób zapalnych skóry. Szacuje się, że dotyczy ok. 15-30% dzieci i 2-10% dorosłych. Często występuje w rodzinie, przeszło 2/3 chorych ma dodatni wywiad rodzinny.

Etiologia AZS

W prawie połowie przypadków chorych na AZS pierwsze objawy obserwuje się w pierwszym półroczu życia. Charakterystyczną cechą jest obserwowana u większości osób z AZS uogólniona suchość i niezwykle intensywny świąd skóry. Pojawienie się i rozwój objawów klinicznych jest procesem złożonym i wynika, jak się obecnie uważa, z współistnienia wielu zaburzeń immunologicznych i genetycznie uwarunkowanego uszkodzenia struktury i funkcji bariery naskórkowej. Nie bez znaczenia na wystąpienie choroby pozostają też czynniki psychiczne i sytuacje stresowe.

Czym jest AZS?

W AZS obserwuje się nieswoistą skórną nadreaktywność, nadprodukcję IgE i nadwrażliwość na alergeny. Defekt wspomnianej bariery ochronnej prowadzi do łatwiejszej penetracji skóry przez alergeny, skłonności do podrażnień i zakażeń skóry. Leczenie AZS jest procesem długotrwałym, wymagającym systematyczności i dobrej współpracy między lekarzem a pacjentem. Celem terapii jest stabilizacja objawów, zmniejszenie stanu zapalnego skóry, zapobieganie nawrotom i unikanie działań ubocznych leków. Podstawową metodą postępowania w AZS jest odpowiednia pielęgnacja skóry. Odbudowę bariery ochronnej naskórka poprzez właściwe nawilżenie i natłuszczenie skóry umożliwiają preparaty zwane emolientami. Za sprawą substancji wiążących wodę oraz właściwości okluzyjnych wykazują one wielokierunkowe działanie.

Leczenie

Prócz wspomnianych emolientów leczenie łagodnych i umiarkowanych postaci AZS opiera się również na glikokortykosteroidach, inhibitorach kalcyneuryny czy preparatach przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych i/lub przeciwwirusowych w razie wystąpienia>

Zastosowanie emolientów

Rola witaminy D3 w leczeniu AZS